Ik schrijf graag stukjes over alledaagse zaken. Je kent ze wel: van die dingen die we massaal ‘heel normaal’ zijn gaan vinden, terwijl ze dat eigenlijk totaal niet zijn (of juist andersom).

Mijn werkwijze? Ik constateer, deduceer, combineer, stel vast en klim in de pen. Ik trap graag tegen van alles aan, maar wel op de Lettergieter-manier: ik haal uit, maar raak net niks. Geen blauwe plekken, wel opschudding.

Je vindt het leuk of je vindt het niks. Mocht het dat laatste zijn: er zit een knop op je scherm, voel je vrij om weg te klikken! Maar voor al die anderen geldt: ik ga voor die glimlach op je gezicht.