Kabinet en Economie

Het kabinet en de economie:

Het blijft een wonderlijk liefdesverhaal. Met “liefde” bedoelen we dan de variant waarin het kabinet met een grote hamer achter het bedrijfsleven aan rent, om zich vervolgens in alle oprechtheid af te vragen waarom iedereen toch zo gehaast wegrent.

Voor wie de afgelopen tijd niet heeft opgelet: de economie is in Den Haag verheven tot een soort mystiek natuurverschijnsel. Iets dat je blijkbaar pas begrijpt als je er genoeg commissies, regelgeving en belastingverhogingen tegenaan gooit.

De Grote Haagse Drie-eenheid van Economisch Succes

  • Regels: Waarom simpel doen als het ook onmogelijk kan? Het mkb is de “motor van de samenleving”, roept iedereen in de Tweede Kamer altijd koor. Om die motor goed te laten draaien, gooit de overheid er elke week een emmer stroop in. Van verscherpte administratieve rompslomp tot elke drie maanden wijzigende milieuregels: de gemiddelde ondernemer is tegenwoordig 80% van z’n tijd jurist, 10% accountant en 10% daadwerkelijk aan het ondernemen. Maar hé, het levert wel prachtige rapporten op.
  • Belastingen: De melkkoe melken totdat ze omvalt Logica uit het Catshuis: als de kosten voor burgers en bedrijven stijgen, verhogen we gewoon de lasten op werk en ondernemen. Dan gaan de faillissementscijfers vanzelf wel omhoog, wat weer erg goed is voor de rust op de weg. Innovatie? Te risicovol. Buitenlands kapitaal? Liberaal gedoe. Gewoon nivelleren tot iedereen precies even arm is, dat geeft pas echt sociale cohesie.
  • Het stroomnet: Welkom bij het kaarslicht Het ultieme meesterwerk van de afgelopen jaren: we moeten álles elektrificeren. Van de bakkerij om de hoek tot de zware industrie. De kleine kanttekening die men even was vergeten te plannen? Het stroomnet zit overvol. Dus als een ondernemer wil uitbreiden of verduurzamen, is het antwoord van de overheid een vrolijk: Geweldig plan! Je staat op plek 4.800 op de wachtlijst, we spreken je in 2038.
  • De Boeren & Toeleveranciers: De helft van de agrarische sector moet verdwijnen. Want wie heeft er nou lokaal geproduceerd eten nodig als we ook alles met vervuilende voer- en vaartuigen uit de rest van de wereld kunnen laten invliegen? Dat is pas écht duurzaam. En scheelt een hoop misschien wel vervuilende ondernemers.

Het Resultaat: De Grote Leegloop

Het gevolg laat zich raden. Het mkb dus de lokale kapper, de bouwer, de speciaalzaak trekt dit simpelweg niet meer en trekt de stekker eruit (voor zover er al stroom op stond).

En de grote jongens? De multinationals die voor miljarden aan werkgelegenheid en innovatie zorgen? Die kijken naar het Nederlandse investeringsklimaat, kijken naar het buitenland, en bedenken dat de verhuisservice naar de VS, Duitsland of Frankrijk eigenlijk best goedkoop is. Waarop Den Haag verrast reageert met: Maar we hadden toch zo’n gezellige Klimaattafel?

Het kabinet snapt de economie heus wel. Ze passen gewoon de wetten van de fysica toe op het bedrijfsleven: als je de druk maar hoog genoeg opvoert en de zuurstof weghaalt, verdwijnt het probleem vanzelf.