Polderland. Geschreven in 1998

Op woensdag 26 augustus 1998  heb ik mij laten verleiden door een paar andere Harley-rijders om ergens bij Lelystad in de buurt een feestje op te luisteren bij 1100 studenten en studentes. De universiteit wilde wel eens weten hoe Harley-rijders kamperen en of we dan gelijk even rondjes willen rijden met studentes van 16 tot 22 jaar.

Woensdag 26 augustus is een gedenkwaardige dag. Als lain en ik vertrekken uit Schiedam regent het zo hard dat je eerder denkt aan een zwemdiploma dan aan een motorrijbewijs. Daags daarvoor had mijn eigen King zijn kleppendekselpakkingen eruit gegooid en had ik dankzij enorme hulp van de balie-werkplaats bij Safe een motor te leen gekregen.

Ik heb wel eens in regen gereden maar wat er vandaag gebeurt het water komt met bakken naar beneden het is dat er auto’s voor me rijden anders weet ik echt niet waarheen, waarvoor. Een vriend van mij verkoopt zijn Harley omdat hij met twee kinderen er te weinig op rijdt, hij gaat een boot kopen ik moet daar nu erg aan denken heel verstandig. Alleen op het Zoab gaat het wel maar we betalen schijnbaar niet genoeg belasting met de motor of auto want juist op de vierbaansweg bij Schiphol waar het verkeer vier banen breed rijdt is geen Zoab.

Onderweg pikken we nog een paar verzopen mannen op en rijden naar Lelystad. Jeetje, je zal er wonen. Rechte wegen en grasvelden tot de horizon. Koeien tot hun oksels in de blubber. Ook al hebben ze BSE ze vallen niet om. Als we de ANWB camping naderen zien we studenten met rugzakken zichzelf evacueren om erger te voorkomen. Van de 1100 studenten zijn er 600 over.

De organisatie vraagt waarom we toch gekomen zijn terwijl de eerste druppels langs mijn rug naar beneden lopen. Ik vraag mij dat ook af. We worden naar een grasveld gebracht waar minstens 10 centimeter water op staat en ik verlang naar een motor met rupsbanden. We zetten onze motor die ineens modderbruin is, naast een caravan van twee mensen die na later bleek, vrijwilliger zijn bij de ANWB.

Je rijdt in een Volvo 440 met een Eifelland Caravan, je hebt maat 42 schoen en je bent vrijwilliger bij de ANWB. Is dat wat! De ANWB zet miljoenen per jaar om en dan ben je vrijwilliger????????????? Achter de caravan staat een houten hok waar lain en ik gelijk besluiten ’s nachts te gaan slapen omdat een tent opzetten zonder 10 heipalen en een stevige bekisting niet mogelijk is.

Na onze regenkleding te hebben uitgetrokken naar het feest in mijn Kiwi-jas met hoed want het regent nog steeds pijpenstelen. De aanwezige studenten denken aan marsmannetjes als we binnenkomen. Nog nooit een Harley-rijder gezien? Het is drie uur en wij willen een biertje. De bar gaat om vijf uur open maar we hebben genoeg regen binnen gehad dus oké.

Wij constateren direct dat er erge mooie studentes zijn. Maar ja als je tussen de 16 en 22 bent en je bent dan niet mooi dan lukt het je nooit meer. Studente omgekocht, toch een biertje.

Om 4 uur klaart het op en de organisatie vraagt ons om toch maar te gaan rijden. Bij de ingang staat een hele kudde meiden te wachten. Mannen konden niet achterop omdat dat impotentia-nervosa veroorzaakt waar geen Viagra pil goed voor is. Ik krijg de eerste griet achterop die zich aan me vastklampt alsof ze van de motor kan glijden. We rijden onder leiding van Peter die ergens in deze negorij woont op kaarsrechte weggetjes langs huizen die eenzaam en verlaten staan te wachten op het winnen van de straatprijs in de postcodeloterij. Er staat maar één huis in elke straat van 5 kilometer. Als je dan wint is het echt bingo.

Als je dan 25 keer hetzelfde rondje hebt gereden door dit werkelijk prachtige platte lege oneindige gebied met meiden achterop die zich tijdens het rijden met armen en vooral dijen stevig vasthouden en vragen hoeveel keer je in je motorleven al gevallen bent, of hoeveel keer je motor al kapot is gegaan verlang je naar bier en eten. We krijgen gratis eten en zoveel bier als we willen maar als we om ons heen kijken dan realiseren ons dat we liever op een Superraly of Hardcoretreffen zouden zijn. Dit is een studentenfeestje en ik heb nog nooit zo’n zootje gezien. In de WC liggen plastic bekers een meter hoog. Het urinoir  en douches zijn behalve vuil ook erge zanderig. Oftewel er ligt 5cm klei.

Buiten wordt vrolijk met eten gegooid. Niet met één aardappel maar complete schalen. Vleessalades vliegen door de lucht. Hamburgers dienen als Frisbies en ik zie meiden dingen doen met braadworst wat ik niet voor mogelijk had gehouden. Er was voor 1200 mensen ingekocht dus wat moet je ermee. Ze hebben ook allemaal een keer iets op de tv gezien bij popgroep Normaal. Dus een Palmpje van 2 gulden gooi je gewoon de lucht in. Is het eindelijk droog krijg je dat weer.

Bij het lopen naar de plek waar de tent staat blijken onze motorlaarzen tot de rand weg te zaken in heerlijke poldergrond. Zelfs de motor is tot over zijn White-Walls weg gezakt en is alleen niet meer van zijn plaats te krijgen. lain kijkt me aan en allebei besluiten we om niet te kamperen maar naar huis te gaan, we werken niet meer mee aan het project Harley-rijden van de universiteit. lain gaat gelijk weg. Ik ga nog even naar de feesttent om met de anderen nog wat te drinken. De aanwezige dames hebben geen interesse in deze overjarige producten van de mannelijkheid en storten zich in de armen van de jonge boys. Een paar van deze jongens met puistjes en nog geen snor komen aan ons vragen of wij niet te oud voor het studentenleven zijn. We schudden onze Harleyvestjes recht en gaan naar huis.

Bij de motor aangekomen is het misschien overdreven om te zeggen dat ze nog maar net met het stuur boven het gras uitsteken maar ze staan zeker tot hun velgen in de modder. Wegrijden gaat niet zonder hulp. Eenmaal buiten de poort zet ik mijn laarzen op het asfalt om eindelijk weer eens vaste grond te voelen. Ik lijk wel een zeeman die 8 maanden heeft gevaren zo blij ben ik met asfalt. Het gaat gelukkig ook weer regenen maar asfalt kan daar tegen. Bij de rijksweg naar Amterdam kijk ik nog even om naar de polder. En denk daaaaaag polder. 1 uur daarna rijd ik de straat in waar de straatprijs altijd beroerder uitvalt maar ik woon er graag. Ik ben thuis, neem een Whiskey en stap in mijn luxe bed.