Jetten is er even niet

In de wandelgangen van het Binnenhof fluistert men dat de PH-GOV  het koninklijke en ministeriële regeringsvliegtuig binnenkort niet meer hoeft te landen voor onderhoud. Minister-president Rob Jetten kan de periodieke inspectie simpelweg zelf uitvoeren terwijl hij op 30.000 voet hoogte in de lucht zweeft.

Het kabinet-Jetten heeft de term vliegende start wel heel letterlijk genomen. Waar eerdere kabinetten stroperig vergaderden in de benauwde Trêveszaal, wordt het beleid van dit minderheidskabinet tegenwoordig vormgegeven tussen de wolken. Handig natuurlijk, want met de constante turbulentie daarboven valt het een stuk minder op als de regie weer eens volledig ontbreekt.

Terwijl de gemiddelde Nederlander in de file staat op de A12, of zuchtend kijkt naar de stijgende vaste lasten, bevindt de premier zich op grote hoogte. Binnenlandse en buitenlandse fotomomentjes volgen elkaar in een razend tempo op. Met een haarscherp gestijlde scheiding en een cameragerichte glimlach stapt hij ergens ter wereld de vliegtuigtrap af.

Zoals anonieme bewindslieden onlangs al fijntjes in de krant lieten optekenen, de enige regie die Rob pakt, is de beeldregie. Vliegtuigdeur open, camera’s op scherp, zwaaien naar de meute en snel door naar de volgende klimaattop om te vertellen hoe verschrikkelijk belangrijk het is dat andere mensen minder gaan vliegen. Het levert prachtig filmmateriaal op voor TikTok, al blijft het voor de burger op de grond wat duister wat de actiepunten precies zijn.  Onder onderhandelingspartners en oppositiepartijen groeit de fascinatie voor het fenomeen Jetten-bestuur. Het is beleid in de meest vloeibare vorm.

Dossier Woningnood. Er is een krachtige intentieverklaring opgesteld om de mogelijkheden voor een verkennend onderzoek naar de uitgangspunten van een nieuw bouwakkoord te overwegen. Helaas levert dat nog geen dak boven het hood op, maar het stempel van goedkeuring zit er wel op.

Dossier Koopkracht. De premier hoort alle protesten aan, knikt uitermate meelevend aan elke gesprekstafel waar hij aanschuift, en belooft het signaal mee te nemen. Waarheen? Vermoedelijk naar de business class.

Het kabinetsmotto: Waar het volk vraagt om daadkracht, levert het kabinet vooral proces. Politiek analisten proberen de strategie al maanden te ontcijferen, maar komen niet verder dan: als je maar hard genoeg beweegt, ziet het er op tv uit alsof je heel druk bezig bent.

De media sparen het kabinet al lang niet meer. Zelfs de eigen coalitiegenoten laten in de wandelgangen weten dat de premier “met iedereen instemt die voor z’n neus zit”, waardoor het beleid bij de eerste de beste confrontatie als een kaartenhuis in elkaar zakt. Politiek strategen verzuchten in de krant dat Jetten vooral bezig is met z’n eigen partijstempel, terwijl het land stilstaat. De kritiek uit eigen gelederen ontbreekt toch een beetje.

Maar terwijl de kritiek in de kranten wel opzwelt opzwelt, trekt premier Jetten zijn riem nog een gaatje strakker. De stewards van de PH-GOV schenken nog een kopje gemberthee in, de motoren ronken, en de premier kijkt door het raampje neer op het kleine, drukke Nederland.

Daar beneden vragen de burgers zich af wanneer er eindelijk iets geconcretiseerd wordt. Maar dat horen ze boven het geruis van de straalmotoren op 10 kilometer hoogte helaas net niet.