Onze volksvertegenwoordigers ?

Ah, onze fantastische volksvertegenwoordigers. Een verzameling van absolute visionairs, strategische meesterbreinen en bestuurlijke genieën die zo diep geworteld zijn in de alledaagse realiteit dat het bijna pijn doet. Je vraagt je oprecht af hoe ons land überhaupt nog overeind staat zonder dat deze helden ons dagelijks de weg wijzen.

Neem nu ons energiebeleid. Dat is werkelijk van Champions League-niveau. Onze voorraden zijn precies op tijd níét voldoende gevuld voor een stevige winter. En het geniale antwoord van Den Haag? Snel de Groningergasvelden deels definitief dicht gieten met beton. Dat is pas vooruitkijken! Waarom zou je een strategische reserve achter de hand houden als je ook gewoon bibberend in de kou kunt zitten en ondertussen tientallen miljarden aan herstel en compensatie kunt uitdelen? Het geld groeit immers aan een boom op het Binnenhof.

Maar goed, over geld gesproken, prioriteiten stellen, daar zijn ze pas écht goed in. Terwijl onze eigen infrastructuur langzaam verandert in een verzameling ver verouderde hobbelwegen en roestende bruggen. Kan je in de tussentijd vooral niet te hard over onze viaducten, want de scheuren zitten in het beton. Terwijl het geld over de grenzen klotst, zijn onze eigen bruggen letterlijk rijp voor de sloop. De gewichten van het vrachtverkeer worden beperkt, rijstroken worden afgesloten en onderhoud wordt maar eindeloos vooruitgeschoven wegens geen budget. Maar hey, als je dadelijk stilstaat voor een afgesloten brug die op het punt staat in te storten, kun je jezelf tenminste wel op de borst kloppen over onze fantastische internationale reputatie want we maken miljarden over naar het buitenland.  Prachtig hoe die prioriteiten liggen!

En als absoluut kroonjuweel op dit bestuurlijke vakmanschap hebben we natuurlijk nog de toeslagenaffaire. Een prachtige combinatie van meedogenloze, disproportionele handhaving op de burger en een totaal gebrek aan menselijke maat. En hoe lossen we dat op? Heel simpel: we trekken weer tientallen miljarden uit voor herstel en compensatie, om vervolgens te verdrinken in de door ons zélf gecreëerde bureaucratie.

Geweldig toch? En om de financiële feestvreugde compleet te maken, tikt de staat uit pure bestuurskracht ook nog even amicale dwangsommen af voor mensen die hier vaak niets te zoeken hebben. Waarom? Omdat de asielprocedures zo lekker vlot lopen. Wie heeft er een sluitende begroting nodig als je gratis geld van anderen kunt weggeven voor je eigen bestuurlijke onvermogen?

En laten we het hebben over onze bloeiende woningmarkt. Je zou bijna denken dat er een woningnood is, maar gelukkig waakt het Haagse regelwoud over onze veiligheid. Een heel bouwproject stilleggen omdat een bezorgde ambtenaar een bunzingkeutel vindt? Volkomen logisch. Die bunzing heeft immers récht op een eigen achtertuin, in tegenstelling tot de doorsnee starter op de woningmarkt. Of neem die fantastische afrondingsregel: een heel nieuwbouwproject maanden vertragen omdat de normering stelt dat er 50,1 parkeerplaatsen moeten zijn, en er slechts 50 liggen. Stel je voor dat die 0,1 auto geen plekje heeft! De beschaving zou op slag instorten.

Maar nogmaals, laten we vooral het allerhoogste toppunt van deze ergerlijke Haagse logica niet vergeten, de mondiale gulle gever uithangen. Honderden miljarden pompen we via allerlei potjes, Europese subsidies, fondsen en internationale regelingen het buitenland in. Want de Nederlandse staat bewaart de sleutel van de wereldschatkist.

Het is werkelijk hartverwarmend om te zien hoe onze plucheplakkers met beide benen in de klei staan. Zoveel inzicht, zoveel voeling met de maatschappij… We zijn in fantastische handen! (?)