Weer verliefd op je huis.

Het is zondagavond. De werkweek staat voor de deur, de ramen zijn beslagen en op televisie begint het ultieme staaltje woontrauma-tv, VTWonen, Weer verliefd op je huis. Een titel die klinkt als een romantische komedie, maar in werkelijkheid de sfeer ademt van een gijzelingsdrama onder begeleiding van een stylist met een het moet kloppen tik.

Want hoe word je in hemelsnaam weer verliefd op je eigen woning als de overbuurman, de interieurontwerper én de sponsor beslist hebben dat jouw gezellige leefhoek vanaf nu moet lijken op de ontvangsthal van een tandartspraktijk in Dubai?

Het Grote Sponsoren-Spektakel. Laten we eerlijk zijn, het programma is natuurlijk geen woonshow, het is een anderhalf uur durende commercial van Eijerkamp Woninginrichting. De kijker wordt niet geïnspireerd, maar gehypnotiseerd. Is de mode dit seizoen visgraat en oudroze? Gefeliciteerd! Zelfs als je een gevluchte bouwvakker bent die van steigerhout en beton houdt, woon je na veertig minuten in een pastelkleurig sprookjesbos met een fluwelen bankstel waarin je spontaan statisch geladen wordt zodra je gaat zitten.

En dan hebben we de rest van de sponsors nog. Upstairs Traprenovatie, ze bekleden je trap in een chique, gitzwarte kleur met geïntegreerde ledverlichting onder elke trede. Heel romantisch. Tot je erachter komt dat je met deze verlichting elk afzonderlijk stofje, elke hondenhuidschilfer en elk kruimeltje ziet liggen. Je hoeft niet meer te sporten, je bent vanaf nu fulltime stofzuiger-masseur.

Gewaagd GewoonGers. Er is schijnbaar een wet aangenomen dat er minstens vier zwarte, stalen glazen deuren in de woonkamer moeten. Schitterend! Althans, totdat je bedenkt dat de directeur van GewoonGers waarschijnlijk al dertig jaar geen kleuters meer over de vloer heeft gehad. Zodra er één kind met vette vingers of een jamhandje in de buurt komt, kun je met de glassex-spuit op je heup gaan leven.

De Visgraat-Maffia. Uiteraard moet het laminaat in visgraatmotief. Waarom? Omdat je dan precies twee keer zoveel stroken en snijverlies hebt. Dat levert de leverancier weer een extra doos op en de legger een acute hernia, maar hee, et breekt zo lekker de ruimte!

En laten we de kunst niet vergeten. De Exclusieve Kunstenaars. Een vaas van $400,- ontworpen door een trendy kunstenaar, waar precies vier tulpen in passen. Nou ja, eerlijk is eerlijk dat scheelt wel weer klauwen met geld op Moederdag.

Het toverwoord van het seizoen is steevast ‘Hotelsjiek’. Blijkbaar heeft de gemiddelde Nederlander de vurige wens om in een lobby te wonen. Maar hotelsjiek in tv-taal betekent niet de strakke, serene luxe van het Hilton. Nee, het betekent een overdosis  velours, donkergrijze muren en decoratieve vazen waar je nog geen bos peterselie in kwijt kunt. Het is de esthetiek van een fout boetiekhotel op Ibiza waar de cocktail veertien euro kost en naar afwasmiddel smaakt.

De absolute kroon op het werk van de televisiemakers zijn de uitzendingen waarin het helemaal misgaat. Want ja, de bewoners leggen gewoon vijftienduizend Euro aan eigen spaargeld in om hun huis te laten overleveren aan de goden van de interieurarchitectuur. Beroemd zijn inmiddels de iconische afleveringen waarin de doek van de onthulling  valt en de bewoners strak van de spanning en de opkomende woede naar hun eigen woonkamer staren. Ja… de houten gevelbekleding aan de binnenmuur vinden we verschrikkelijk. Die zware, pikzwarte bank maakt de ruimte wel héél klein. En wat doet dat gigantische blok hout voor de trap?! De keuken is zo druk, ik krijg er migraine van.

Als kijker zit je met de popcorn op de bank te genieten van de subliminale paniek in de ogen van de kandidaten, terwijl de stylist angstvallig probeert uit te leggen dat dit houtblok karakter geeft aan de looplijn. Uiteindelijk kon het productieteam de helft van de spullen weer in de verhuiswagen laden om de gemoederen te bedaren.

Presentator Kees Tolman is inmiddels vriendelijk naar de uitgang gedirigeerd waarschijnlijk omdat hij zelf ook op de automatische piloot draaide en elke week exact dezelfde drie zinnen oprakelde. Maar de vervanging brengt weinig redding. Zolang de adverteerders hun eisenpakket in roze, glas en zwart hebben gaat dit door. De nieuwe slogan van het programma schijnt iets te zijn in de richting van “Wauw en Jouw!” Wauw, wat een ellende.

Als kijker haal je diep adem, kijkt om je heen naar je eigen vertrouwde, een beetje versleten maar wél praktische bank zonder led strips onder de leuning, en denkt, mijn huis is misschien niet hotelsjiek, maar ik hoef er tenminste niet met een bouwhandschoen en een fietspomp doorheen om het schoon te houden.