Het grote zorg-circus. Van tussenpersoon tot tropisch eiland

Als we de kranten en opsporingsberichten mogen geloven, is de Nederlandse zorgkas al lang geen bodemloze put meer, maar een razend populair vakantiepark waar werkelijk iedereen zich prima vermaakt behalve de belastingbetaler.

Het recept voor de modernste goudkoorts van de 21e eeuw is verrassend simpel Maak een snelle babbel dan de oprichting van een KVK-inschrijving onder de noemer ‘Zorg & Welzijn’, een vage B.V. via een schimmige tussenpersoon, en voilà de miljardensluis van het persoonsgebonden budget (PGB) gaat wijd open.

Waar de gemiddelde verpleegkundige zich drie slagen in het rond zweet voor een schamel loon, schieten de tussenpersonen en malafide bureautjes als paddenstoelen uit de grond. Soms gerund door creatieve onderneemsters die miljoenenwinsten boeken op papier, soms door buitenlandse netwerken of schimmige constructies die kwetsbare arbeidsmigranten voor een habbekrats de werkvloer opsturen en de rest van de subsidies in de eigen broekzak laten verdwijnen. Kijk voor de Turkse kust maar ook bij andere, de jachten zijn aanzienlijk.

Het verdienmodel is even briljant als aandoenlijk. Uren schrijven die niemand heeft gemaakt. Waarom 2 uur helpen bij de maaltijd als je ook 24-uurs zorg op afstand kunt declareren?  De tussenpersoon-magneet, geld doorsluizen van de gemeente naar onderaannemer A, die het uitbesteedt aan bureau B, totdat er na vijf administratieve schijven precies genoeg geld overblijft voor een kopje lauwe thee en een beschuitje. Het systeem is zó gastvrij ingericht dat je bijna een bedankbriefje van de Belastingdienst verwacht als je een valse declaratie indient.

En dan hebben we het nog niet eens over de spullen. Wie ooit een blessure heeft gehad, kent het fenomeen, je breekt één teen en de zorgverzekeraar bezorgt binnen twee uur een geavanceerde elektrische rolstoel, drie krukken, een hoog-laagbed en een setje orthopedische wandelstokken. Wanneer de teen weer genezen is, blijkt het retour sturen van deze spullen administratief gezien ingewikkelder te zijn dan een bemande ruimtereis naar Mars. Het resultaat? Zolders en bedrijfsruimten van de zorginstelling vol ongebruikte tilliften, dozen vol hulpmiddelen en medisch spul dat ergens overblijft.

Gelukkig is daar de internationale logistiek. Terwijl in Nederland de papierwinkel vastloopt, belanden overtollige voorraden, medische spullen en ingezamelde goederen regelmatig op een vrachtschip richting zonnige oorden zoals Cuba. Barmhartig? Absoluut. Bijzonder? Dat ook. Terwijl de Nederlandse belastingbetaler maandelijks getrouw zijn premie én belasting afdraagt, draait de carrousel van publieke gelden en overbodige materialen op volle toeren door.

Samenvattend, Iedereen gelukkig behalve de schatkist. Uiteindelijk is het een hartverwarmend schouwspel van grenzeloze solidariteit. De belastingbetaler betaalt met liefde en een licht verhoogde bloeddruk de torenhoge zorgpremie. De tussenpersoon rijdt tevreden rond in zijn nieuwste auto van de zaak. De bureaucratie draait nog een paar duizend pagina’s aan controleformulieren uit die niemand leest.

Mocht u dus binnenkort uw maandelijks zorgpremie-afschrijving op de bankrekening zien voorbijkomen denk dan maar gewoon aan de warme zon, een glas Mojito of Raki en de wetenschap dat uw belastinggeld ergens op de wereld op een jacht heel nuttig besteed wordt.