En dan de euro! Wat een gemiste kans voor IJsland. Ze hadden hun eigen kroon kunnen inwisselen voor een munt die je direct transformeert tot de royale suikeroom van Zuid-Europa. De euro is immers geen wondermiddel, maar een prachtig financieel keurslijf. Een soort verplichte groepsvakantie waarbij de rijke landen het dure diner betalen, de arme landen de sangria achteroverdrukken, Doggybags laten vullen en de rekening aan het eind eerlijk door vierentwintig wordt gedeeld. IJsland bedankte vriendelijk voor het buffet. Nee hoor, wij betalen onze eigen soep wel.

Dus, gefeliciteerd IJsland! Jullie hebben als enige de nooduitgang gevonden vóórdat de deur überhaupt op slot ging. Gewoon prima samenwerken met Europa, handelsverdragen sluiten, maar de eigen sleutel in de broekzak houden. Geniaal in al z’n eenvoud.

En Nederland? Tja, Nederland kijkt vanachter het raam uit het Brusselse kantoor mee. Wij zitten inmiddels zo vastgeklonken aan de EU dat we het slot niet eens meer kunnen veronderstellen, laat staan openmaken. Onze beleidsmakers claimen dat we er dolgraag willen blijven want kijk maar naar de polls! En polls liegen immers nooit toch? We kunnen inmiddels geen varkensstal meer uitmesten of een kiezelsteen verleggen zonder dat er een richtlijn uit Brussel er bij uit 2014 bij gehaald moet worden, maar hé: we horen er wél bij.

Mocht Nederland ooit nog eens een vlaag van verstand krijgen, dan weten we in elk geval waar de gratis les ‘Onafhankelijk Denken’ te volgen is. Gewoon even bellen met Reykjavik.