Ach ja, het Eurovisie Songfestival. Hét absolute toppunt van westerse beschaving. Want waar zou de mensheid toch zijn zonder het jaarlijkse ritueel van vals zingende ruimtewezens in strakke spandex en pyro-techniek (even Googlen) die de gemiddelde nieuwjaarsnacht in Rotterdam doet lijken op een feestje in de bijbelbelt op zondagmiddag.

Vroeger was alles overzichtelijk. Je ouders zaten braaf op de bank te knikken bij “Een Beetje”, terwijl jij op je zolderkamer een elpee van The Beatles opzette om te herstellen van de emotionele schade. Tegenwoordig is het een audiovisuele aanval op de zintuigen. Een bonte optocht van glitter, gebrul en wezens waarvan je de categorie man, vrouw, of alles daartussen in met de beste wil van de wereld niet meer kunt vaststellen. Schaf die opgefokte kermis maar af, denk je dan.

Maar wacht! Er is hoop! AvroTros dreigt namelijk niet meer mee te doen. Eerst even een stiltecouplet voor de TROS, waarvan menig Nederlander dacht dat die ergens rond 2010 al in de Avro-gehaktmolen was verdwenen, maar goed. Het is dus zo de Avro heeft de Tros finaal overwoekerd. Onze “nationale trots” trekt een eigen principiële grens. De EBU-regel dat een land in oorlog geen festival mag organiseren, herschrijven ze fijntjes naar je mag niet eens meedoen!

En wat is geopolitiek toch heerlijk overzichtelijk als je door een Hilversumse bril kijkt! Israël? Foei, thuisblijven! Azerbeidzjan met honderdvijftigduizend vluchtelingen op de loop? Oekraïne? Ah joh, knijp een oogje dicht, dat is zo’n ver-van-mijn-bed-show dat het bijna folklore is. Als we werkelijk alle conflicten op de wereld gaan meetellen, staan volgend jaar alleen San Marino en het Vaticaan op het podium waar de Paus dan in een paillettenjurk een valse hoge noot staat te persen.

En hoe moet het nu verder met ons nationale trauma? De commerciëlen mogen het stokje niet overnemen van de mediawet, en Jan Slachter van MAX peinst er niet over. Die heeft het te druk met het bewaken van de bejaardenpasvoorraad van zijn omroepleden om zich bezig te houden met extreem hoge mannenstemmen in te strakke broekjes.

Mijn idee? Gewoon de stekker eruit. Zijn we meteen verlost van die hitsige piepstemmen en de dreigende ontploffing van te strak gespannen spijkerbroeken. Kunnen we op zaterdagavond tenminste weer gewoon in alle rust naar The Sommerdahl Muurders kijken.