De Opmars van de Rokjesman

Als rechtgeaarde blootloper maak ik me tegenwoordig over van alles zorgen. De wereld staat in brand, de boodschappen zijn niet meer te betalen en de belastingdienst vindt altijd de weg naar mijn portemonnee. Maar nee… wat houdt mij echt bezig? De rokjesman.Vroeger vergat een man zijn zwembroek. Tegenwoordig trekt hij een rokje aan. Op een naturistenterrein is dat ongeveer net zo logisch als een paraplu meenemen naar de Sahara.

En niet zomaar een rokje. Nee, zo’n charmant gevalletje waarvan je denkt: “Volgens mij ligt er thuis ergens een vrouw te zoeken naar haar omslagdoek.” Sterker nog ik zag een hele grote man, ook breed die een compleet gordijn uit de rails van de huiskamer had getrokken. Wel in de Ikea kleuren.

Ik probeer het te begrijpen. Echt waar.

Is dit de nieuwste mode? Is er een geheime vergadering geweest van mannen die hebben besloten dat een lapje stof om je middel ineens stoer is? Heb ik de memo gemist?

Je ziet ze paraderen alsof ze zo uit een glossy zijn gestapt. Alsof ze denken: “Kijk mij eens gedurfd zijn.” Vriend, je loopt op een naturistenterrein. Hier is een rokje juist de meest opvallende kledingkeuze die je kunt maken.

En dan vraag ik me af: waarom? Waar beschermt dat rokje je eigenlijk tegen? De wind? Nieuwsgierige blikken? Is hij te klein of te groot? Heb ik mij niet geschoren, heb ik teveel haar?  Of is het een soort gordijntje voor mensen die zeggen: “Ik ben naturist… maar niet helemaal.” Maar niet ongerust in sommige gevallen kijkt er iets om een hoekje. Zeker bij wind tegen.

Misschien is het gewoon een nieuwe rage. Volgend jaar lopen we allemaal met een rokje, een strooien hoed en sandalen. En verklaart de Terreinpolitie (geloof mij sommigen denken dat ze dat zijn) mij schulig aan te bloot lopen

Dat zou toch wat zijn. Straks ben je als blootloper de enige die niet volgens de dresscode gekleed is. Dat lijkt me de ultieme ironie: op een naturistenterrein krijg je straks te horen: “Meneer, u bent underdressed.” :::