De Slag om het Campingvak

Er zijn van die momenten op de camping n Frankrijk dat je je boek weglegt, je zonnebril iets laat zakken en puur geniet van het gratis openluchttheater. Vandaag op het programma:,de overstap van de Fiat Panda naar een slagkruiser van 8 meter.

De diepe krassen en mysterieuze laksporen op de zijkant van de camper verraden dat het leerproces nog in volle gang is. De bestuurder heeft tot voor kort blijkbaar in een Fiat Panda  gereden, want het inschatten van draaicirkels is voor hem nog een magische wetenschap.

De Giga-Manoeuvre. Het doel? Een giga-ruim vak tussen twee bomen. Wat volgt is een epos van zes pogingen. Poging 1 t/m 3: Te krappe bocht. De heg krijgt een gratis snoeibeurt. Poging 4 & 5: Te ruime bocht. Een voorbijrijdende fietser moet de heg in duiken. Poging 6:Hij staat! Nou ja, ‘staat’… het gigantische apparaat diagonaal over de perceelgrens geparkeerd, heerlijk scheef.

De ronkende 3.0-liter turbodiesel heeft de hele camping inmiddels twintig minuten lang verwend met een warme deken van zwarte roetwolken.Dan volgt het medische precisiewerk. Het waterpas zetten. De bestuurder gooit twee oprijblokken achter de wielen. Gezien de blik in zijn ogen en de toeren die hij maakt, heeft hij het idee dat hij de flanken van de Alpe d’Huez gaat bedwingen.

Na vijf koppelingsverbrandende pogingen staat de kathedraal op wielen eindelijk recht. Cruciaal natuurlijk, want je moet er niet aan denken dat de soep vanavond over de rand van het bord loopt.

Tijd voor schaduw. De beruchte luifelstang wordt uit de garage gehaald. Onze held begint te zwengelen als een bezetene. Precies op dat moment paradeert er een zeer charmante verschijning langs het kavel. Onze kapitein draait zijn hoofd om, kijkt gefascineerd toe en de zwengel schiet met de snelheid van het geluid uit de vatting en plant zichzelf met een droge tik op zijn kin. De man wankelt als een gevelde eik, ziet even alle sterren van het noordeIjk  deel van het heelal maar weigert neer te gaan. Echte mannen voelen geen pijn. Hij waggelt stoer naar het lege vak van de buren, knijpt één oog dicht en kijkt met een vlijmscherpe ‘timmermansblik’ of de luifel recht hangt.

Nu kan de inboedel naar buiten. De klapstoeltjes, de opvouwbare wasmand,de droogmolen, uitklaptafel, uitklapkeuken, zeil om het allemaal op te zetten en natuurlijk de absolute levensbehoeften een zak van 10 kilo aardappelen, er moet zo gekookt worden.  Want stel je voor dat ze in Zuid-Frankrijk geen piepers verkopen!

Uiteindelijk ploft de uitgeputte avonturier neer op zijn XXL buigzame Temu-klapstoel. Veilig onder de luifel, diep in de schaduw. Want je rijdt tenslotte niet 1400 kilometer naar het bloedhete zuiden om in de zon te gaan zitten.

Het camperleven… het is een keiharde strijd.