Code Rood op het natuurristenterrein.

Nou, die ‘Hel van 36 graden’ hadden we overleefd, dus die 32 graden daarna was een eitje, toch? Nou, nee. Welkom op de haringparty van het naturistenterrein. Het concept: rauwe vis eten tussen tweehonderd rauwe, poedelnaakte mensen. Wie heeft dat oit verzonnen. Er stonden ook hamburgers die verstopt zaten in blaadjes sla. Die burgers hadden tenminste nog íets aan.

Die 150 blote mensen stonden te bakken in de volle zon. Er stonden wel een paar partytenten, maar die waren iets te klein. Binnen een uur was de helft van de gasten veranderd in een wandelende hamburger: felroze, glanzend en zachtjes aan het garen.

De organisatie had een vervangende zanger geregeld. Die man stond daar als enige met z’n kleren aan, waardoor hij eruitzag als een verdwaalde pinguïn in de woestijn. Hij zong soms een beetje vals zodat de haringen op de schaal spontaan weer wilden gaan zwemmen. Maar het kon de pret niet drukken. De sfeer was top, helemaal toen de sproeiers aangingen. Iedereen veranderde meteen in glimmend en zwetend roze en de brildragers zagen niets meer. Maar toch een geweldig uitzicht.

Maar toen kwam het échte werk: bier halen!  In een normale kroeg roep je “Pardon!” en duw je je kont tegen iemands spijkerbroek om erlangs te komen. Maar in je blote kont is dat toch heel andere koek. Bloot is logistiek gezien een drama. Veel bloterikken hadden totaal niet door dat hun lichaam aan de voorkant en achterkant nogal wat uitstekende delen heeft. Overal stonden rondingen in de weg!

Het was millimeterwerk bij die bar. Terwijl ik stond te bestellen, werd ik van achteren klemgezet door de ijskoude natte billen van een mevrouw die net uit het zwembad kwam. Laten we zeggen: dat voelt héél vol aan de achterkant. Gelukkig dronk niemand water, tapte de barman alsof zijn leven ervan afhing en had ik al snel vier glazen bier in mijn handen. De terugreis naar de statafel was pas echt een survivaltocht. Loop maar eens met vier volle glazen tussen een muur van blote billen en borsten door zonder iemands blote lichaam te toucheren met je koude bierglazen!

Veilig terug bij de statafel kon het grote kijken beginnen. De dansvloer stroomde vol. En geloof mij: dansende mensen bij 32 graden zonder kleren is het beste entertainment dat er is. Het is echt ongelooflijk hoeveel lichaamsdelen er tegelijkertijd onafhankelijk van elkaar op en neer kunnen bewegen. Je staat gewoon te bidden dat alles goed vastzit en er niet spontaan een borst of een buikspier losvliegt tijdens de dans. Ondertussen zag je de wetten van de zwaartekracht live in actie, hele watervallen van zweet zochten via de raarste bochten hun weg naar beneden, om te eindigen in de vrolijk gekleurde teenslippers.  Kortom: blote vissen op de schaal en blote mensen op de vloer.

Het was een traumatisch mooi feest. Volgend jaar zeker weer.